Με την αρχή της νέας εβδομάδας είμαστε εδώ μαζί
να δούμε τα βασικά στοιχεία της γραμματικής
στην Ιαπωνική γλώσσα.
Η εισαγωγή θα είναι μάλλον λυτή
και στόχο έχει να κάνει κατανοητή τη βάση της γλώσσας.
Κανόνες που έτσι και γίνουν κτήμα μας,
η μισή δουλειά μας έχει τελειώσει.
- Τα Ιαπωνικά είναι μια μοναδική γλώσσα. Παρά τις ομοιότητες που συναντάμε στην γραφή της , στα δανεισμένα από την Κίνα Kanji , δεν έχει καμία σχέση με αυτά αλλά και με άλλες παρόμοιες Ασιατικές γλώσσες όπως τα Κορεατικά.
- Τα ιαπωνικά γράφονται με 3 τρόπους ή με το συνδιασμό αυτών των τριών. Τα δανεισμένα από την Κίνα περίπλοκα Kanji , που από μόνα τους αυτά τα ιδεογράμματα σχηματίζουν λέξεις, τα Hiragana που είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση όπου κάθε τους σύμβολο αντιστοιχεί και σε κάποιον ήχο και τα katakana όπου χρησιμοποιούνται κυρίως στις ξενόφερτες λέξεις. Πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι βάζουμε Hiragana μεταξύ των Kanji για την σωστότερη απόδοση των λέξεων. Οι ξένοι ( μη Ιάπωνες) διαβάζουν τις ιαπωνικές προτάσεις μέσω των Romaji δηλαδή την απόδοση των Ιαπωνικών ήχων με Αγγλικούς χαρακτήρες κάτι σαν τα δικά μας Greeklish. Romaji φυσικά θα βρούμε και σε βιβλία εκμάθησης Ιαπωνικών.
- Παραδοσιακά τα Ιαπωνικά γράφονται από πάνω προς τα κάτω και δεξιά προς αριστερά κάτι που πλέον δεν συναντάμε τόσο πολύ στα μοντέρνα βιβλία πλην των εφημερίδων και των διαφημίσεων.
- Η σειρά των λέξεων είναι η εξής: υποκείμενο - αντικείμενο - ρήμα.
- Δεν υπάρχει πληθυντικός Αριθμός. Η ίδια λέξη μπορεί να σημαίνει σκύλος, ο σκύλος, σκύλοι , τα σκυλιά κτλ.
- Οι προτάσεις αποκτούν νόημα με μικρές λέξεις τα μόρια, που μόνα τους δεν σημαίνουν κάτι, στη πρόταση όμως , δίνουν το νοημά της κοντρολάροντας τις λέξεις. Παραδείγματα μορίων θα δούμε αμέσως μετά.
- Υπάρχουν δύο βασικοί χρόνοι. Ενεστώτας και Παρελθοντικός χρόνος ενώ και πάλι μόρια και μικρές αλλαγές στη ρίζα της λέξης δημιουργούν τους υπόλοιπους χρόνους.
Έχοντας αυτά στο μυαλό μας , θα συνεχίσουμε με τους κυριότερους κανόνες γραμματικής.
